Dear Friends,
Introducing the first ever "malayalam online album" eenam, exclusively Bloggers'....The album is all set for release on June 30th..I request all of you to hear the songs and share your views, also tell how do you like to improve it next time...You can download the songs for free from eenam .
Ive sung 2 songs for eenam
1. Anuraagasandhya ...
2. Chatroomile Chandini...
Tell me how u liked them too...
On this occasion, I thank the eenam team for their conscious effort and sincerity behind each and every song...Thanks for giving me such a great opportunity..
Wednesday, July 1, 2009
Wednesday, May 27, 2009
chirakulla ormmakal/ചിറകുള്ള ഓര്മ്മകള്
സന്ദര്ഭം : വളരെ നാളുകള്ക്കു ശേഷം ഇന്ന് ഒരു കൂട്ടുകാരിയുടെ വിവാഹം കൂടാന് ഞങ്ങള് എല്ലാവരും ഒത്തുകൂടി..എന്തോ, വല്ലാതെ സന്തോഷം തോന്നിയ ദിവസം ആയിരുന്നു ഇന്ന് ..ചെറുപ്പമായിരുന്നെങ്ങില് എന്ന് തോന്നിപ്പോയി...ഇനിയും ഇതുപോലെ ഒരു ഒത്തുചേരല് എന്നാവും ???? വെറുതെ ഗതകാല സ്മരണകളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള് എഴുതിയതാണ് ഇന്ന് പോസ്റ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.. For all my friends.....
കുറച്ചു നാളുകള് പുറകിലോട്ടു സഞ്ചരിക്കാന് മനസ്സ് പറഞ്ഞു. ഇന്ന് ഞാന് അങ്ങനെ പുറകോട്ടു നടന്നു. മനസ്സിനുള്ളിലെ ചില്ല് കൂട്ടിലെ ക്ലാവ് പിടിച്ച ഓര്മ്മകള്ക്ക് ചിറകു മുളച്ച ദിവസം. അവ സ്വയം ആ ചില്ല് കൂട് പൊട്ടിച്ചു പുറത്തു കടന്നു. അങ്ങനെ സ്വയവിഹാരം ചെയ്യുകയാണിപ്പോള് ..
ഇപ്പോള് ഞാന് എത്രയോ ദൂരം യാത്ര ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു. ആറു നിമിഷം കൊണ്ട് ഞാന് എത്തിചേര്നിരിക്കുന്നത് ആറു വര്ഷങ്ങള്ക്കുമപ്പുറം . ഒരുകൂട്ടം ചിരിക്കുട്ടികളുടെ നടുവിലേക്ക്..ഒരു കൂട്ടം സന്തോഷങ്ങളുടെ നടുവിലേക്ക്. ഇപ്പോള് അന്യമായ , അപ്പോള് സുലഭമായിരുന്ന അമൂല്യനിമിഷങ്ങളുടെ സാക്ഷിയാണ്പ്പോള് ഞാന്..
ഓരോ ചിരിക്കുട്ടികളും ചിരിക്കുവാന് തുടങ്ങി. കുശലം അന്വേഷിക്കാന് തുടങ്ങി. അവരിലൊരാള് എന്നെ ആ വലിയ മലയുടെ മുകളിലേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ടുപോയി. അതിന്റെ ചുട്ടു പൊള്ളുന്ന പ്രതലത്തില് എന്റെ കാലുകള് എരിഞ്ഞു പൊള്ളിയെങ്ങിലും അതൊന്നും അനുഭവിക്കാന് എനിക്ക് നേരമുണ്ടായിരുന്നില്ല, ഞാന് ആഹ്ലാദിക്കുകയായിരുന്നു ആനന്ദിക്കുകയായിരുന്നു. ദൂരെക്കണ്ട മഴവില്ല് അതിന്റെ ഏഴു നിറങ്ങളും എന്റെ നേര്ക്ക് വീശിയെറിഞ്ഞതുപോലെ തോന്നി. ചിരിക്കുട്ടികളുടെ സുഹൃത്താണ്ത്രേ മഴവില്ല്..!!! മലയുടെ താഴേക്കു പത്തടി ഇറങ്ങി നടന്നാല് പച്ചപ്പുല്ലിനെ അലങ്കരിച്ചുകൊണ്ട് കാറ്റില് നൃത്തമാടുന്ന മഞ്ഞപ്പൂക്കളെയും വയലറ്റ് പൂക്കളെയും കാണാം. അവയ്ക്ക് മണം ഇല്ല. പക്ഷെ, എന്തൊരു സൌന്ദര്യം!!!രാവിലെ വീണ മഞുതുള്ളികള് ആവിയായിതീര്നില്ല. കുഞ്ഞിക്കിളികള് കരിയിലകള്ക്കിടയില് ഒളിച്ചുകളിക്കുന്നു. "കിലും കിലും" എന്നുള്ള ശബ്ദം കേട്ട് അത് തിരിച്ചറിയാനായി ഞാന് ചുറ്റും നോക്കി..മലയുടെ രണ്ടു വശവും തഴുകിയൊഴുകുന്ന തെളിമയാര്ന്ന അരുവി..എന്തൊരു ഭംഗി..അതിന്റെ ജല മണികളുടെ പ്രകാശം വജ്രത്തെ വെല്ലും. ദൂരെ കാണുന്ന കാടിന്നുള്ളിലേക്ക് ഞാന് കൌതുകത്തോടെ നടന്നു പോയപ്പോള്, രക്ഷാകവചം പോലെ വളഞ്ഞു നിന്ന് ചിരിക്കുട്ടികള് നൃത്തമാടി..
ആടിയും പാടിയും കഥകള് പറഞ്ഞും നേരം വൈകി..പിന്നീട് ഒരു വന് കാറ്റ് വീശി..മരങ്ങള് ഇളകിയാടി. കിളികള് കൂടുചേര്ന്നു. മഴവില്ല് മാഞ്ഞു. പൂക്കളെയും പുല്ലുകളേയും കാണാതായി. അരുവികള് മിണ്ടാതായി. ചിരിക്കുട്ടികളും ഓരോന്നായി യാത്ര പറഞ്ഞു മറഞ്ഞു.- ഇനിയും കാണാം എന്ന വാഗ്ദാനവുമായി.
എനിക്ക് നിശ്ചയിച്ച സമയം കഴിഞ്ഞു. ഇനി ഓര്മ്മകളെ തിരിച്ചു വിളിക്കാന് സമയമായി. ഇനിയുമൊരു നാളത്തെ സന്തോഷത്തിനായി ഒത്തുചേരലിനായി ഓര്മ്മകള്ക്ക് ചിറകു ചുരുട്ടിയെ മതിയാവൂ. അവയെ കൂട്ടിലാക്കണം. വീണ്ടും ക്ലാവ് പിടിച്ചു മറവിയുടെ മാറാല മൂടുന്നതിനു മുന്പ് ഇനിയും ചിരിക്കുട്ടികള് അവയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകാന് വന്നെങ്ങില്.....
NB: ഇങ്ങനെ ആപത്തുക്കളില് സഹായിക്കുന്ന, സ്നേഹം പങ്കിടുന്ന, ദുഃഖം പങ്കിടുന്ന, ഓര്മ്മകളെ തൊട്ടുണര്ത്തുന്ന എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കള്ക്കും എന്റെ സ്നേഹാശംസകള് നേരുന്നു!!!!!
Saturday, May 23, 2009
mazha/മഴ
കടും ചൂടില് നിന്നും ആശ്വാസമേകാന് മഴഎത്തിക്കഴിഞ്ഞു. ഞാനും എത്തിപ്പോയ് ഒരു ചെറു കവിതയുമായി.Rain has been a very dear concept to all...So is for me...My most wonderful days till date were always rainy..infact, i like the extremes of rain..the drizzling rain with clouds up in the sky and the rain with thunder and lightning..എന്റെ ഏറ്റവും ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ട ചിത്രം ലെനിന് രാജേന്ദ്രന്റെ "മഴ" ആണ് ... "മഴ പെയ്തിറങ്ങുന്ന സംഗീതമാണ്.."
കവിത : മഴ
നോക്കീടവേ അഴിവാതിലൂടെ
ഞാന് പെയ്തിറങ്ങുന്ന വേനല്മഴത്തുളളിയെ
കാണുന്നു ഞാന് ഓരോ മലരിതളിലും
വിരിയുന്ന സ്മേരഭാവം
ജീവച്ഛവം പോലിരുന്നോരാ
ഇലക്കൈകളില് ആഹാ ഒരു കുമ്പിള് വെള്ളം
താളം ചവിട്ടി ആടുന്നു ചെടികളും
ഈ ഭൂമിക്കു തന്നെ ഇതെന്തു മാറ്റം
മരുവിലെപ്പോലെ കിടന്നോരാ മണ്ണിന്റെ
മാറില് നിന്നുയര്ന്നു ദിവ്യമാം സുഗന്ധം
ആ സുഗന്ധം പേറൂം ആത്മാവേ ,
നീയെത്ര ധന്യ....
Wednesday, April 22, 2009
ഭാഗ്യവാന്മാര്!!!!!
നമ്മുടെ ജീവിതത്തില് വിലപ്പെട്ടതായ പലതും ഉണ്ട്..അവ നഷ്ടപ്പെടുമ്പോള് എന്തെന്നില്ലാത്ത വേദന ഉണ്ടാവും. കരള് കാര്ന്നു തിന്നുന്ന പോലെ തോന്നും..സഹായിക്കാന് ആരും ഇല്ലാത്ത പോലെ തോന്നും. സ്വയം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഒരു കൊക്കൂണില് ഒതുങ്ങാന് തോന്നും. നാം ഒറ്റപ്പെടും. ഇതൊക്കെ എനിക്ക് വിഷമം തോന്നുമ്പോള് ഉണ്ടാകുന്ന വികാരങ്ങള് ആണ് കേട്ടോ...എല്ലാവരും അങ്ങനെ ആകണം എന്നില്ല. പക്ഷെ, ഒരുമാതിരി എല്ലാ വിഷമങ്ങളും സത്യം പറഞ്ഞാല് താങ്ങാന് കഴിയും..2 കാര്യങ്ങള് ഒഴിച്ച്..എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ജീവിതത്തില് ആര്ക്കും ഉണ്ടാകരുതേ എന്ന് ഞാന് പ്രാര്്ഥീക്കുന്ന 2 കാര്യങ്ങള്...ഇന്ന് ആ രണ്ടു കാര്യങ്ങളെയും കുറിച്ച് ഞാന് ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു..ഇന്നത്തെ എന്റെ ദിവസം തുടങ്ങുന്നതിങ്ങനെ...
രാവിലെ പത്രം വായിചിരിക്കവേ ആരോ ഗേറ്റ് തുറക്കുന്നതായി തോന്നി..പിന്നീട് ഒരനക്കവും ഇല്ലാത്ത കാരണം ഞാന് നോക്കാനും പോയില്ല..വീട്ടില് ഞാന് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ ; എന്നാല് കേള്വിശക്തിക്ക് പേരുകേട്ട എന്റെ ചെവി എന്തൊക്കെയോ അനക്കങ്ങള് ഉള്ളതായി അറിഞ്ഞു..അത് മനസ്സിനോട് പറയുകയും ചെയ്തു.." ശെരി, നോക്കിക്കളയാം" എന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാന് മുന്വശത്തെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു ചെന്ന്..ഒരു 18 വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ആണ്കുട്ടി മുഷിഞ്ഞ ഷര്ട്ടും ട്രൌസേരും ഇട്ടു കണ്ണുമടച്ചു നില്ക്കുന്നു..സാധാരണ ആയി വരുന്ന തട്ടിപ്പ് കേസുകള് ആണെന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാന് എന്തോ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയതും ആ കുട്ടി കണ്ണ് തുറന്നു. പെട്ടന്നുള്ള ആ കുട്ടിയുടെ കാഴ്ച്ചയുടെ രശ്മികള് എന്റെ കണ്ണുകള്ക്ക് നേരെ വീശി അടിച്ചു.. ഞാന് ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്ന്..2 സെക്കന്റ് കഴിഞ്ഞു ഞാന് കുറച്ചു പേടിയോടെ "എന്താ" എന്ന് ചോദിച്ചു...ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരുത്തരമാണ്, അല്ല, ഒരു മറുചോദ്യമാണ് എനിക്ക് കിട്ടിയത്..ആ ചെക്കന് പറയുകയാണ് - " നീ പിശാചാണോ എന്ന്"..പെട്ടന്ന് സമര്ഥമായ എന്റെ കേള്വിശക്തിയെ ഞാന് സംശയിച്ചു.സംശയം മാറ്റാന് ഒന്നുകുടി എടുത്തു ചോദിച്ചു " എന്താ?" ...രണ്ടാമത്തെ ചോദ്യത്തിന് ഒരു പുന്ചിരിയോടെ ആ കുട്ടി വീണ്ടും അതെ മറുചോദ്യം തന്നെ ചോദിച്ചു "നീ പിശാചാണോ?"...
പെട്ടന്ന് എനിക്ക് ധൈര്യമെല്ലാം ചോര്ന്നു പോകുന്ന പോലെ തോന്നി...ഞാന് വാതില് തുറക്കാതെ മുന്വശത്തെ മുറിയിലെ ഗ്രില്ലില് കുടി നോക്കിയാണ് സംസാരിച്ചതെങ്ങിലും, എനിക്കും അയാള്ക്കും തമ്മിലുള്ള അകലം ഒരു ചെറു വിരലിനോളം മാത്രം എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഞാന് പെട്ടന്ന് പുറകോട്ടു ഒരു അടി എടുത്തു നിന്ന്...എന്റെ മുന്പില് ചിരി തൂകി നില്ക്കുന്ന ആ കുട്ടി ....ഒരു ഭ്രാന്തന് ...അല്ല ...ഒരു മന്ദബുദ്ധി...
ആ സമയം എനിക്ക് അതിനോട് ദേഷ്യം തോന്നി...പേടി തോന്നി...എങ്ങനെ അതിനെ ഓടിക്കും എന്ന് ആലോചിച്ചു ....എല്ലാ ധൈര്യവും സംഭരിച്ച് ഞാന് അല്പ്പം ഉച്ചത്തില്, അല്പ്പം ഘനത്തോടെ "പോ പോ ഓടിപ്പോ " എന്ന് പറഞ്ഞു ....എന്റെ മനസ്സില് മുഴുവനും ആ കുട്ടി എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്നായിരുന്നു....എന്തെങ്ങിലും തിരിച്ചു ചെയ്താലോ ??? പക്ഷെ, ആദ്യത്തെ പോ കേട്ടപ്പോള് തന്നെ അത് തിരിഞ്ഞു ഓടി..കുറച്ചു ദൂരം ഓടിയിട്ട് അത് തിരിഞ്ഞു ദയനീയമായി എന്നെ നോക്കി...ആ കണ്ണുകളില് ഏതൊക്കെയോ വികാരങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റവും ഇറക്കവും ഞാന് കണ്ടു.....പക്ഷെ അപ്പോഴും ആ കുട്ടി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു....വളരെ നേരമായി അത് ഗേറ്റ് ഇന് അടുത്ത് തന്നെ നില്ക്കുന്നത് കണ്ടു എനിക്ക് വീണ്ടും ഉച്ചത്തില് അതിനെ ഓടിക്കേണ്ടി വന്നു...ഓടുമ്പോഴും ഇടയ്ക്കിടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവന്...
അവന് പോയിക്കഴിഞ്ഞു കുറച്ചു നേരം എനിക്ക് വല്ലാതെ വിഷമം തോന്നി..ആ നിഷ്ക്കളങ്ങമായ മുഖം തന്നെ എന്റെ മനസ്സില് പതിഞ്ഞു കിടന്നു..ഈ സംഭവം ഞാന് എന്റെ സഹോദരിയോടെ വിശദീകരിച്ചപ്പോള് അവള് കുറെ നേരം ചിരിച്ചു " ചേച്ചിയെ കണ്ടപ്പോള് അതിനു പിശാച് മുന്നില് നില്ക്കുന്നതായി തോന്നിയിട്ടുണ്ടാവും " എന്ന് പറഞ്ഞു അവള് എന്നെ കളിയാക്കി...
അവനും ഒരു അമ്മയുടെ മകനാണ്..അവനും ഒരു വീടിനു താങ്ങും തണലും ആകേണ്ടവന്് ആണ്..ഒരു പെണ്ണ് ആയതു കൊണ്ടും, വീട്ടിലെ മുതിര്ന്ന സന്തതി ആയത് കൊണ്ടും ഈ രണ്ടു കാര്യങ്ങള് ആണ് എനിക്ക് ആദ്യം മനസ്സില് കുടി പോയത്..
എവിടെ പോകണം എന്ന് പോലും നിശ്ചയമില്ലാത്ത ആ കുട്ടി ഇപ്പോള് എവിടെയായിരിക്കും..? അവനു വീടുണ്ടാകുമോ? അവനു മാതാപിതാക്കള് ഉണ്ടാകുമോ? അവനു എന്റെ അടുത്ത് വന്നപ്പോള് വിശന്നു കാണുമോ? ഒന്നും കൊടുക്കാതെ ഞാന് അവനെ വെറും കയ്യോടെ വിട്ടത് ശെരിയാണോ? ഇങ്ങനെ പല ചോദ്യങ്ങള് എന്റെ മനസ്സില് കുടി കടന്നു പോയി..ഇപ്പോഴും ആ കുട്ടിയുടെ മുഖം എന്റെ മനസ്സില് തന്നെ ഉണ്ട്...
ലോകത്തില് ആര്ക്കും സഹിക്കാനാകാത്ത രണ്ടു കാര്യങ്ങള്, ആര്ക്കും ഉണ്ടാകരുതേ എന്ന് ഞാന് പ്രാര്തിക്കുന്ന രണ്ടു കാര്യങ്ങള്, ദൈവം ഒരാള്ക്ക് കൊടുക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ രണ്ടു ശിക്ഷകള്...ഒന്ന്, അംഗവൈകല്യമുള്ളതും ചിത്തഭ്രമം ഉള്ളതുമായ മക്കള്..രണ്ടു, വളര്ന്നു വരുന്ന ഒരു കുട്ടിക്ക് സ്വന്തം അമ്മയെ നഷ്ടപ്പെടുന്നത്..ഇതില് ആദ്യത്തെ ശിക്ഷ കിട്ടുന്നവരായിരിക്കും കുടുതല് പാപം ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവുക...ഇതില് രണ്ടിലും പെടാത്തവര് ഭാഗ്യവാന്മാര് ....
ഇശ്വരാ...ആ കുഞ്ഞു അന്വേഷിക്കുന്ന പിശാച് ഈ ലോകത്തുണ്ടാവാതിരിക്കട്ടെ...ആ കുട്ടിക്ക് മനസ്സിന് ശാന്തി കിട്ടട്ടെ...
രാവിലെ പത്രം വായിചിരിക്കവേ ആരോ ഗേറ്റ് തുറക്കുന്നതായി തോന്നി..പിന്നീട് ഒരനക്കവും ഇല്ലാത്ത കാരണം ഞാന് നോക്കാനും പോയില്ല..വീട്ടില് ഞാന് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ ; എന്നാല് കേള്വിശക്തിക്ക് പേരുകേട്ട എന്റെ ചെവി എന്തൊക്കെയോ അനക്കങ്ങള് ഉള്ളതായി അറിഞ്ഞു..അത് മനസ്സിനോട് പറയുകയും ചെയ്തു.." ശെരി, നോക്കിക്കളയാം" എന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാന് മുന്വശത്തെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു ചെന്ന്..ഒരു 18 വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ആണ്കുട്ടി മുഷിഞ്ഞ ഷര്ട്ടും ട്രൌസേരും ഇട്ടു കണ്ണുമടച്ചു നില്ക്കുന്നു..സാധാരണ ആയി വരുന്ന തട്ടിപ്പ് കേസുകള് ആണെന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാന് എന്തോ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയതും ആ കുട്ടി കണ്ണ് തുറന്നു. പെട്ടന്നുള്ള ആ കുട്ടിയുടെ കാഴ്ച്ചയുടെ രശ്മികള് എന്റെ കണ്ണുകള്ക്ക് നേരെ വീശി അടിച്ചു.. ഞാന് ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്ന്..2 സെക്കന്റ് കഴിഞ്ഞു ഞാന് കുറച്ചു പേടിയോടെ "എന്താ" എന്ന് ചോദിച്ചു...ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരുത്തരമാണ്, അല്ല, ഒരു മറുചോദ്യമാണ് എനിക്ക് കിട്ടിയത്..ആ ചെക്കന് പറയുകയാണ് - " നീ പിശാചാണോ എന്ന്"..പെട്ടന്ന് സമര്ഥമായ എന്റെ കേള്വിശക്തിയെ ഞാന് സംശയിച്ചു.സംശയം മാറ്റാന് ഒന്നുകുടി എടുത്തു ചോദിച്ചു " എന്താ?" ...രണ്ടാമത്തെ ചോദ്യത്തിന് ഒരു പുന്ചിരിയോടെ ആ കുട്ടി വീണ്ടും അതെ മറുചോദ്യം തന്നെ ചോദിച്ചു "നീ പിശാചാണോ?"...
പെട്ടന്ന് എനിക്ക് ധൈര്യമെല്ലാം ചോര്ന്നു പോകുന്ന പോലെ തോന്നി...ഞാന് വാതില് തുറക്കാതെ മുന്വശത്തെ മുറിയിലെ ഗ്രില്ലില് കുടി നോക്കിയാണ് സംസാരിച്ചതെങ്ങിലും, എനിക്കും അയാള്ക്കും തമ്മിലുള്ള അകലം ഒരു ചെറു വിരലിനോളം മാത്രം എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഞാന് പെട്ടന്ന് പുറകോട്ടു ഒരു അടി എടുത്തു നിന്ന്...എന്റെ മുന്പില് ചിരി തൂകി നില്ക്കുന്ന ആ കുട്ടി ....ഒരു ഭ്രാന്തന് ...അല്ല ...ഒരു മന്ദബുദ്ധി...
ആ സമയം എനിക്ക് അതിനോട് ദേഷ്യം തോന്നി...പേടി തോന്നി...എങ്ങനെ അതിനെ ഓടിക്കും എന്ന് ആലോചിച്ചു ....എല്ലാ ധൈര്യവും സംഭരിച്ച് ഞാന് അല്പ്പം ഉച്ചത്തില്, അല്പ്പം ഘനത്തോടെ "പോ പോ ഓടിപ്പോ " എന്ന് പറഞ്ഞു ....എന്റെ മനസ്സില് മുഴുവനും ആ കുട്ടി എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്നായിരുന്നു....എന്തെങ്ങിലും തിരിച്ചു ചെയ്താലോ ??? പക്ഷെ, ആദ്യത്തെ പോ കേട്ടപ്പോള് തന്നെ അത് തിരിഞ്ഞു ഓടി..കുറച്ചു ദൂരം ഓടിയിട്ട് അത് തിരിഞ്ഞു ദയനീയമായി എന്നെ നോക്കി...ആ കണ്ണുകളില് ഏതൊക്കെയോ വികാരങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റവും ഇറക്കവും ഞാന് കണ്ടു.....പക്ഷെ അപ്പോഴും ആ കുട്ടി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു....വളരെ നേരമായി അത് ഗേറ്റ് ഇന് അടുത്ത് തന്നെ നില്ക്കുന്നത് കണ്ടു എനിക്ക് വീണ്ടും ഉച്ചത്തില് അതിനെ ഓടിക്കേണ്ടി വന്നു...ഓടുമ്പോഴും ഇടയ്ക്കിടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവന്...
അവന് പോയിക്കഴിഞ്ഞു കുറച്ചു നേരം എനിക്ക് വല്ലാതെ വിഷമം തോന്നി..ആ നിഷ്ക്കളങ്ങമായ മുഖം തന്നെ എന്റെ മനസ്സില് പതിഞ്ഞു കിടന്നു..ഈ സംഭവം ഞാന് എന്റെ സഹോദരിയോടെ വിശദീകരിച്ചപ്പോള് അവള് കുറെ നേരം ചിരിച്ചു " ചേച്ചിയെ കണ്ടപ്പോള് അതിനു പിശാച് മുന്നില് നില്ക്കുന്നതായി തോന്നിയിട്ടുണ്ടാവും " എന്ന് പറഞ്ഞു അവള് എന്നെ കളിയാക്കി...
അവനും ഒരു അമ്മയുടെ മകനാണ്..അവനും ഒരു വീടിനു താങ്ങും തണലും ആകേണ്ടവന്് ആണ്..ഒരു പെണ്ണ് ആയതു കൊണ്ടും, വീട്ടിലെ മുതിര്ന്ന സന്തതി ആയത് കൊണ്ടും ഈ രണ്ടു കാര്യങ്ങള് ആണ് എനിക്ക് ആദ്യം മനസ്സില് കുടി പോയത്..
എവിടെ പോകണം എന്ന് പോലും നിശ്ചയമില്ലാത്ത ആ കുട്ടി ഇപ്പോള് എവിടെയായിരിക്കും..? അവനു വീടുണ്ടാകുമോ? അവനു മാതാപിതാക്കള് ഉണ്ടാകുമോ? അവനു എന്റെ അടുത്ത് വന്നപ്പോള് വിശന്നു കാണുമോ? ഒന്നും കൊടുക്കാതെ ഞാന് അവനെ വെറും കയ്യോടെ വിട്ടത് ശെരിയാണോ? ഇങ്ങനെ പല ചോദ്യങ്ങള് എന്റെ മനസ്സില് കുടി കടന്നു പോയി..ഇപ്പോഴും ആ കുട്ടിയുടെ മുഖം എന്റെ മനസ്സില് തന്നെ ഉണ്ട്...
ലോകത്തില് ആര്ക്കും സഹിക്കാനാകാത്ത രണ്ടു കാര്യങ്ങള്, ആര്ക്കും ഉണ്ടാകരുതേ എന്ന് ഞാന് പ്രാര്തിക്കുന്ന രണ്ടു കാര്യങ്ങള്, ദൈവം ഒരാള്ക്ക് കൊടുക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ രണ്ടു ശിക്ഷകള്...ഒന്ന്, അംഗവൈകല്യമുള്ളതും ചിത്തഭ്രമം ഉള്ളതുമായ മക്കള്..രണ്ടു, വളര്ന്നു വരുന്ന ഒരു കുട്ടിക്ക് സ്വന്തം അമ്മയെ നഷ്ടപ്പെടുന്നത്..ഇതില് ആദ്യത്തെ ശിക്ഷ കിട്ടുന്നവരായിരിക്കും കുടുതല് പാപം ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവുക...ഇതില് രണ്ടിലും പെടാത്തവര് ഭാഗ്യവാന്മാര് ....
ഇശ്വരാ...ആ കുഞ്ഞു അന്വേഷിക്കുന്ന പിശാച് ഈ ലോകത്തുണ്ടാവാതിരിക്കട്ടെ...ആ കുട്ടിക്ക് മനസ്സിന് ശാന്തി കിട്ടട്ടെ...
Friday, April 17, 2009
memories f home!!
തെളിഞ്ഞ ആകാശം !!!
Pleasant sky!!!!
പെയ്യാന് വെമ്പുന്ന മഴ...
Clouds of Rain!!
മഴ കാത്തിരിക്കും പക്ഷി
I am waiting for rain!!
തോരാത്ത മഴ........
We two!! I couldnt capture them together, they were enjoying rain more than anything else!!!
മണ്ണിന്റെ ഗന്ധം ....
The smell of rain and earth!!!
Remembering childhood!!!!
I would like to quote the lyrics of a beautiful song from the film "Oru abhibhaashakante case diary" composed by the great Raveendran maash.....
Mazha paithu maanam thelinja neram
Thodiyile thaimaavin chottil
Oru kochu kaatetu veena then maambazham
Orumichu pankitta kaalam
Orumichu pankitta baallya kaalam (mazha)
Palavattam pinneyum maavu poothu
Puzhayilaa pookkal veenozhuki poyee
Pakl varsha raathrithan mizhi thudachu
Piriyaatha nizhalu nee ennarinju
Piriyaatha nizhalu nee ennarinju (mazha)
Erivenalil ilam kaatu pole
Kulir velayil ilaveyilu pole
Ellaam marannenikkennumurangaan
Nee thannu manassinte thottil polum
Nee thannu manassinte thottil polum (mazha)
Wednesday, April 1, 2009
ശരദിന്ദു മലര്ദീപ / Sharadindu malardeepa
|
Download song here
After a long gap, I am back with this wonderful melodious love song/poem from the film "Ulkkadal"..Very nice lyrics...
Dont know why these days I am getting attached to more of poetic songs..Most probably, the next post also will be a poem; one of the suggestions of a friend who commented on my song here.. dont know when I will be posting that...My blogging mind is OFF now and I think I have a serious writer's block...
Till my next post, it will be a longer gap than before:-)
C u friends!!
Wednesday, March 11, 2009
Yamuna veruthe / യമുനാ വെറുതെ
സുനില് ഗന്ഗോപധ്യയ് ഉടെ "ഹിരക്ക് ദീപ്തി" എന്ന നോവലിനെ ആസ്പദമാക്കി ശ്രി. ശ്യാമപ്രസാദ് സംവിധാനം ചെയ്ത സിനിമയാണ് "ഒരേ കടല്" സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ എല്ലാ വികാരങ്ങളും തെളിമയോടെ ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുള്ള ചിത്രമായാണ് ഞാനിതിനെ കാണുന്നത്. ഒരു അമ്മയുടെയും, ഭാര്യയുടെയും, പ്രണയിനിയുടെയും എല്ലാം നിറഞ്ഞ വികാര നിര്ഭരത അതെ വണ്ണം തന്നെ നടി മീരാ ജാസ്മിന് കൈകാര്യം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്..ഈ ചിത്രം റിലീസ് ആകാന് വളരെ കുറച്ചു നാളുകള് ബാക്കി നില്ക്കെ ശ്രി. ശ്യാമപ്രസാദ് ഞങ്ങളുടെ ക്ഷണം സ്വീകരിച്ചു ഞാന് ജോലി ചെയ്തിരുന്ന കംപനയില് വരാന് ഇടയായി..അന്ന് നടന്ന പ്രോഗ്രാംസ് compere ചെയ്യേണ്ട ചുമതല എന്റേതായിരുന്നു..അന്ന് ശ്രി. ശ്യാമപ്രസാദ് ഉമായി സംസാരിക്കാന് സാധിച്ചു..കലാ ഹൃദയമുള്ളവരോട് സംസാരിക്കുമ്പോള് വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നാറുണ്ട്..ആ ദിവസം ഒരിക്കലും മറക്കാന് ആവാത്തതാണ്.
അന്ന് അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം എടുത്ത ഒരു ഫോട്ടോ കൂടെ ചേര്ക്കുന്നു ..
ഈ ചിത്രം നമുക്കു ചിന്തിക്കാനായും സ്വയം വിലയിരുത്താനും ആയി തന്നെ ക്ലൈമാക്സ് പൂര്ണം ആക്കുന്നില്ല . പക്ഷെ, അത് തന്നെയാണ് അതിന്റെ വിജയം എന്ന് തോന്നുന്നു. ബന്ധങ്ങളുടെയും ബന്ധനങ്ങളുടെയും കഥ പറയുന്ന ഈ ചിത്രം എന്നെ അമ്പരപ്പിച്ചത് ഔസേപ്പച്ചന്റെ സന്ഗീതതിലൂടെയാണ്. എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു ഗാനമാണ് അതിലെ "യമുനാ വെറുതെ " എന്ന ഗാനം. വളരെ കാലമായി അത് പാടണം എന്ന് വിചാരിക്കുന്നു.
ഈ ഗാനം തന്നെ ആയിരിക്കട്ടെ എന്റെ അടുത്ത ഗാനം..
This song is sung originally by Shwetha Mohan , daughter of Sujatha... Special thanks to Rashmi chechi and her husband for mixing this for me..Thank u chechiiii...
This film was
Directed by Shyamaprasad
Produced by Vindhayan
Written by Shyamaprasad
Starring Mammotty,Narain,Meera Jasmine,Ramya Krishnan
Music by Ouseppachan
Lyrics by Gireesh Puthanchery
Cinematography Alagappan
Editing by Vinod Sukumaran
Subscribe to:
Posts (Atom)
Posts
