eenam free music album

Dear Friends,

Introducing the first ever "malayalam online album" eenam, exclusively Bloggers'....The album is all set for release on June 30th..I request all of you to hear the songs and share your views, also tell how do you like to improve it next time...You can download the songs for free from eenam .



Ive sung 2 songs for eenam

1. Anuraagasandhya ...
2. Chatroomile Chandini...
Tell me how u liked them too...

On this occasion, I thank the eenam team for their conscious effort and sincerity behind each and every song...Thanks for giving me such a great opportunity..

chirakulla ormmakal/ചിറകുള്ള ഓര്‍മ്മകള്‍

സന്ദര്‍ഭം : വളരെ നാളുകള്‍ക്കു ശേഷം ഇന്ന് ഒരു കൂട്ടുകാരിയുടെ വിവാഹം കൂടാന്‍ ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും ഒത്തുകൂടി..എന്തോ, വല്ലാതെ സന്തോഷം തോന്നിയ ദിവസം ആയിരുന്നു ഇന്ന് ..ചെറുപ്പമായിരുന്നെങ്ങില്‍ എന്ന് തോന്നിപ്പോയി...ഇനിയും ഇതുപോലെ ഒരു ഒത്തുചേരല്‍ എന്നാവും ???? വെറുതെ ഗതകാല സ്മരണകളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള്‍ എഴുതിയതാണ് ഇന്ന് പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.. For all my friends.....

കുറച്ചു നാളുകള്‍ പുറകിലോട്ടു സഞ്ചരിക്കാന്‍ മനസ്സ് പറഞ്ഞു. ഇന്ന് ഞാന്‍ അങ്ങനെ പുറകോട്ടു നടന്നു. മനസ്സിനുള്ളിലെ ചില്ല് കൂട്ടിലെ ക്ലാവ് പിടിച്ച ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക് ചിറകു മുളച്ച ദിവസം. അവ സ്വയം ആ ചില്ല് കൂട് പൊട്ടിച്ചു പുറത്തു കടന്നു. അങ്ങനെ സ്വയവിഹാരം ചെയ്യുകയാണിപ്പോള്‍ ..

ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ എത്രയോ ദൂരം യാത്ര ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു. ആറു നിമിഷം കൊണ്ട് ഞാന്‍ എത്തിചേര്നിരിക്കുന്നത് ആറു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമപ്പുറം . ഒരുകൂട്ടം ചിരിക്കുട്ടികളുടെ നടുവിലേക്ക്..ഒരു കൂട്ടം സന്തോഷങ്ങളുടെ നടുവിലേക്ക്. ഇപ്പോള്‍ അന്യമായ , അപ്പോള്‍ സുലഭമായിരുന്ന അമൂല്യനിമിഷങ്ങളുടെ സാക്ഷിയാണ്പ്പോള് ഞാന്‍..

ഓരോ ചിരിക്കുട്ടികളും ചിരിക്കുവാന്‍ തുടങ്ങി. കുശലം അന്വേഷിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അവരിലൊരാള്‍ എന്നെ ആ വലിയ മലയുടെ മുകളിലേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ടുപോയി. അതിന്റെ ചുട്ടു പൊള്ളുന്ന പ്രതലത്തില്‍ എന്റെ കാലുകള്‍ എരിഞ്ഞു പൊള്ളിയെങ്ങിലും അതൊന്നും അനുഭവിക്കാന്‍ എനിക്ക് നേരമുണ്ടായിരുന്നില്ല, ഞാന്‍ ആഹ്ലാദിക്കുകയായിരുന്നു ആനന്ദിക്കുകയായിരുന്നു. ദൂരെക്കണ്ട മഴവില്ല് അതിന്റെ ഏഴു നിറങ്ങളും എന്റെ നേര്‍ക്ക് വീശിയെറിഞ്ഞതുപോലെ തോന്നി. ചിരിക്കുട്ടികളുടെ സുഹൃത്താണ്ത്രേ മഴവില്ല്..!!! മലയുടെ താഴേക്കു പത്തടി ഇറങ്ങി നടന്നാല്‍ പച്ചപ്പുല്ലിനെ അലങ്കരിച്ചുകൊണ്ട് കാറ്റില്‍ നൃത്തമാടുന്ന മഞ്ഞപ്പൂക്കളെയും വയലറ്റ് പൂക്കളെയും കാണാം. അവയ്ക്ക് മണം ഇല്ല. പക്ഷെ, എന്തൊരു സൌന്ദര്യം!!!രാവിലെ വീണ മഞുതുള്ളികള്‍ ആവിയായിതീര്‍നില്ല. കുഞ്ഞിക്കിളികള്‍ കരിയിലകള്‍ക്കിടയില്‍ ഒളിച്ചുകളിക്കുന്നു. "കിലും കിലും" എന്നുള്ള ശബ്ദം കേട്ട് അത് തിരിച്ചറിയാനായി ഞാന്‍ ചുറ്റും നോക്കി..മലയുടെ രണ്ടു വശവും തഴുകിയൊഴുകുന്ന തെളിമയാര്‍ന്ന അരുവി..എന്തൊരു ഭംഗി..അതിന്റെ ജല മണികളുടെ പ്രകാശം വജ്രത്തെ വെല്ലും. ദൂരെ കാണുന്ന കാടിന്നുള്ളിലേക്ക് ഞാന്‍ കൌതുകത്തോടെ നടന്നു പോയപ്പോള്‍, രക്ഷാകവചം പോലെ വളഞ്ഞു നിന്ന് ചിരിക്കുട്ടികള്‍ നൃത്തമാടി..

ആടിയും പാടിയും കഥകള്‍ പറഞ്ഞും നേരം വൈകി..പിന്നീട് ഒരു വന്‍ കാറ്റ് വീശി..മരങ്ങള്‍ ഇളകിയാടി. കിളികള്‍ കൂടുചേര്ന്നു. മഴവില്ല് മാഞ്ഞു. പൂക്കളെയും പുല്ലുകളേയും കാണാതായി. അരുവികള്‍ മിണ്ടാതായി. ചിരിക്കുട്ടികളും ഓരോന്നായി യാത്ര പറഞ്ഞു മറഞ്ഞു.- ഇനിയും കാണാം എന്ന വാഗ്ദാനവുമായി.

എനിക്ക് നിശ്ചയിച്ച സമയം കഴിഞ്ഞു. ഇനി ഓര്‍മ്മകളെ തിരിച്ചു വിളിക്കാന്‍ സമയമായി. ഇനിയുമൊരു നാളത്തെ സന്തോഷത്തിനായി ഒത്തുചേരലിനായി ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക് ചിറകു ചുരുട്ടിയെ മതിയാവൂ. അവയെ കൂട്ടിലാക്കണം. വീണ്ടും ക്ലാവ് പിടിച്ചു മറവിയുടെ മാറാല മൂടുന്നതിനു മുന്‍പ് ഇനിയും ചിരിക്കുട്ടികള്‍ അവയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകാന്‍ വന്നെങ്ങില്‍.....

NB: ഇങ്ങനെ ആപത്തുക്കളില് സഹായിക്കുന്ന, സ്നേഹം പങ്കിടുന്ന, ദുഃഖം പങ്കിടുന്ന, ഓര്‍മ്മകളെ തൊട്ടുണര്‍ത്തുന്ന എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കും എന്റെ സ്നേഹാശംസകള് നേരുന്നു!!!!!

mazha/മഴ

കടും ചൂടില്‍ നിന്നും ആശ്വാസമേകാന്‍ മഴഎത്തിക്കഴിഞ്ഞു. ഞാനും എത്തിപ്പോയ്‌ ഒരു ചെറു കവിതയുമായി.Rain has been a very dear concept to all...So is for me...My most wonderful days till date were always rainy..infact, i like the extremes of rain..the drizzling rain with clouds up in the sky and the rain with thunder and lightning..എന്റെ ഏറ്റവും ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ട ചിത്രം ലെനിന്‍ രാജേന്ദ്രന്റെ "മഴ" ആണ് ... "മഴ പെയ്തിറങ്ങുന്ന സംഗീതമാണ്.."

കവിത : മഴ

നോക്കീടവേ അഴിവാതിലൂടെ

ഞാന്‍ പെയ്തിറങ്ങുന്ന വേനല്മഴത്തുളളിയെ

കാണുന്നു ഞാന്‍ ഓരോ മലരിതളിലും

വിരിയുന്ന സ്മേരഭാവം

ജീവച്ഛവം പോലിരുന്നോരാ

ഇലക്കൈകളില്‍ ആഹാ ഒരു കുമ്പിള്‍ വെള്ളം

താളം ചവിട്ടി ആടുന്നു ചെടികളും

ഈ ഭൂമിക്കു തന്നെ ഇതെന്തു മാറ്റം

മരുവിലെപ്പോലെ കിടന്നോരാ മണ്ണിന്റെ

മാറില്‍ നിന്നുയര്‍ന്നു ദിവ്യമാം സുഗന്ധം

ആ സുഗന്ധം പേറൂം ആത്മാവേ ,

നീയെത്ര ധന്യ....

ഭാഗ്യവാന്മാര്‍!!!!!

നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ വിലപ്പെട്ടതായ പലതും ഉണ്ട്..അവ നഷ്ടപ്പെടുമ്പോള്‍ എന്തെന്നില്ലാത്ത വേദന ഉണ്ടാവും. കരള്‍ കാര്‍ന്നു തിന്നുന്ന പോലെ തോന്നും..സഹായിക്കാന്‍ ആരും ഇല്ലാത്ത പോലെ തോന്നും. സ്വയം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഒരു കൊക്കൂണില്‍ ഒതുങ്ങാന്‍ തോന്നും. നാം ഒറ്റപ്പെടും. ഇതൊക്കെ എനിക്ക് വിഷമം തോന്നുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന വികാരങ്ങള്‍ ആണ് കേട്ടോ...എല്ലാവരും അങ്ങനെ ആകണം എന്നില്ല. പക്ഷെ, ഒരുമാതിരി എല്ലാ വിഷമങ്ങളും സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ താങ്ങാന്‍ കഴിയും..2 കാര്യങ്ങള്‍ ഒഴിച്ച്..എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ജീവിതത്തില്‍ ആര്‍ക്കും ഉണ്ടാകരുതേ എന്ന് ഞാന്‍ പ്രാര്‍്ഥീക്കുന്ന 2 കാര്യങ്ങള്‍...ഇന്ന് ആ രണ്ടു കാര്യങ്ങളെയും കുറിച്ച് ഞാന്‍ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു..ഇന്നത്തെ എന്റെ ദിവസം തുടങ്ങുന്നതിങ്ങനെ...

രാവിലെ പത്രം വായിചിരിക്കവേ ആരോ ഗേറ്റ് തുറക്കുന്നതായി തോന്നി..പിന്നീട് ഒരനക്കവും ഇല്ലാത്ത കാരണം ഞാന്‍ നോക്കാനും പോയില്ല..വീട്ടില്‍ ഞാന്‍ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ ; എന്നാല്‍ കേള്വിശക്തിക്ക് പേരുകേട്ട എന്റെ ചെവി എന്തൊക്കെയോ അനക്കങ്ങള്‍ ഉള്ളതായി അറിഞ്ഞു..അത് മനസ്സിനോട് പറയുകയും ചെയ്തു.." ശെരി, നോക്കിക്കളയാം" എന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാന്‍ മുന്‍വശത്തെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു ചെന്ന്..ഒരു 18 വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ആണ്‍കുട്ടി മുഷിഞ്ഞ ഷര്‍ട്ടും ട്രൌസേരും ഇട്ടു കണ്ണുമടച്ചു നില്‍ക്കുന്നു..സാധാരണ ആയി വരുന്ന തട്ടിപ്പ് കേസുകള്‍ ആണെന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാന്‍ എന്തോ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയതും ആ കുട്ടി കണ്ണ് തുറന്നു. പെട്ടന്നുള്ള ആ കുട്ടിയുടെ കാഴ്ച്ചയുടെ രശ്മികള്‍ എന്റെ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ നേരെ വീശി അടിച്ചു.. ഞാന്‍ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്ന്..2 സെക്കന്റ് കഴിഞ്ഞു ഞാന്‍ കുറച്ചു പേടിയോടെ "എന്താ" എന്ന് ചോദിച്ചു...ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരുത്തരമാണ്, അല്ല, ഒരു മറുചോദ്യമാണ് എനിക്ക് കിട്ടിയത്..ആ ചെക്കന്‍ പറയുകയാണ്‌ - " നീ പിശാചാണോ എന്ന്"..പെട്ടന്ന് സമര്‍ഥമായ എന്റെ കേള്വിശക്തിയെ ഞാന്‍ സംശയിച്ചു.സംശയം മാറ്റാന്‍ ഒന്നുകുടി എടുത്തു ചോദിച്ചു " എന്താ?" ...രണ്ടാമത്തെ ചോദ്യത്തിന് ഒരു പുന്ചിരിയോടെ ആ കുട്ടി വീണ്ടും അതെ മറുചോദ്യം തന്നെ ചോദിച്ചു "നീ പിശാചാണോ?"...

പെട്ടന്ന് എനിക്ക് ധൈര്യമെല്ലാം ചോര്‍ന്നു പോകുന്ന പോലെ തോന്നി...ഞാന്‍ വാതില്‍ തുറക്കാതെ മുന്‍വശത്തെ മുറിയിലെ ഗ്രില്ലില്‍ കുടി നോക്കിയാണ് സംസാരിച്ചതെങ്ങിലും, എനിക്കും അയാള്‍ക്കും തമ്മിലുള്ള അകലം ഒരു ചെറു വിരലിനോളം മാത്രം എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഞാന്‍ പെട്ടന്ന് പുറകോട്ടു ഒരു അടി എടുത്തു നിന്ന്...എന്റെ മുന്‍പില്‍ ചിരി തൂകി നില്‍ക്കുന്ന ആ കുട്ടി ....ഒരു ഭ്രാന്തന്‍ ...അല്ല ...ഒരു മന്ദബുദ്ധി...

ആ സമയം എനിക്ക് അതിനോട് ദേഷ്യം തോന്നി...പേടി തോന്നി...എങ്ങനെ അതിനെ ഓടിക്കും എന്ന് ആലോചിച്ചു ....എല്ലാ ധൈര്യവും സംഭരിച്ച് ഞാന്‍ അല്‍പ്പം ഉച്ചത്തില്‍, അല്‍പ്പം ഘനത്തോടെ "പോ പോ ഓടിപ്പോ " എന്ന് പറഞ്ഞു ....എന്റെ മനസ്സില്‍ മുഴുവനും ആ കുട്ടി എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്നായിരുന്നു....എന്തെങ്ങിലും തിരിച്ചു ചെയ്താലോ ??? പക്ഷെ, ആദ്യത്തെ പോ കേട്ടപ്പോള്‍ തന്നെ അത് തിരിഞ്ഞു ഓടി..കുറച്ചു ദൂരം ഓടിയിട്ട് അത് തിരിഞ്ഞു ദയനീയമായി എന്നെ നോക്കി...ആ കണ്ണുകളില്‍ ഏതൊക്കെയോ വികാരങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റവും ഇറക്കവും ഞാന്‍ കണ്ടു.....പക്ഷെ അപ്പോഴും ആ കുട്ടി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു....വളരെ നേരമായി അത് ഗേറ്റ് ഇന് അടുത്ത് തന്നെ നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടു എനിക്ക് വീണ്ടും ഉച്ചത്തില്‍ അതിനെ ഓടിക്കേണ്ടി വന്നു...ഓടുമ്പോഴും ഇടയ്ക്കിടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവന്‍...
അവന്‍ പോയിക്കഴിഞ്ഞു കുറച്ചു നേരം എനിക്ക് വല്ലാതെ വിഷമം തോന്നി..ആ നിഷ്ക്കളങ്ങമായ മുഖം തന്നെ എന്റെ മനസ്സില്‍ പതിഞ്ഞു കിടന്നു..ഈ സംഭവം ഞാന്‍ എന്റെ സഹോദരിയോടെ വിശദീകരിച്ചപ്പോള്‍ അവള്‍ കുറെ നേരം ചിരിച്ചു " ചേച്ചിയെ കണ്ടപ്പോള്‍ അതിനു പിശാച് മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്നതായി തോന്നിയിട്ടുണ്ടാവും " എന്ന് പറഞ്ഞു അവള്‍ എന്നെ കളിയാക്കി...
അവനും ഒരു അമ്മയുടെ മകനാണ്..അവനും ഒരു വീടിനു താങ്ങും തണലും ആകേണ്ടവന്‍് ആണ്..ഒരു പെണ്ണ് ആയതു കൊണ്ടും, വീട്ടിലെ മുതിര്‍ന്ന സന്തതി ആയത് കൊണ്ടും ഈ രണ്ടു കാര്യങ്ങള്‍ ആണ് എനിക്ക് ആദ്യം മനസ്സില്‍ കുടി പോയത്..
എവിടെ പോകണം എന്ന് പോലും നിശ്ചയമില്ലാത്ത ആ കുട്ടി ഇപ്പോള്‍ എവിടെയായിരിക്കും..? അവനു വീടുണ്ടാകുമോ? അവനു മാതാപിതാക്കള്‍ ഉണ്ടാകുമോ? അവനു എന്റെ അടുത്ത് വന്നപ്പോള്‍ വിശന്നു കാണുമോ? ഒന്നും കൊടുക്കാതെ ഞാന്‍ അവനെ വെറും കയ്യോടെ വിട്ടത് ശെരിയാണോ? ഇങ്ങനെ പല ചോദ്യങ്ങള്‍ എന്റെ മനസ്സില്‍ കുടി കടന്നു പോയി..ഇപ്പോഴും ആ കുട്ടിയുടെ മുഖം എന്റെ മനസ്സില്‍ തന്നെ ഉണ്ട്...

ലോകത്തില്‍ ആര്‍ക്കും സഹിക്കാനാകാത്ത രണ്ടു കാര്യങ്ങള്‍, ആര്‍ക്കും ഉണ്ടാകരുതേ എന്ന് ഞാന്‍ പ്രാര്തിക്കുന്ന രണ്ടു കാര്യങ്ങള്‍, ദൈവം ഒരാള്‍ക്ക്‌ കൊടുക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ രണ്ടു ശിക്ഷകള്‍...ഒന്ന്, അംഗവൈകല്യമുള്ളതും ചിത്തഭ്രമം ഉള്ളതുമായ മക്കള്‍..രണ്ടു, വളര്‍ന്നു വരുന്ന ഒരു കുട്ടിക്ക് സ്വന്തം അമ്മയെ നഷ്ടപ്പെടുന്നത്..ഇതില്‍ ആദ്യത്തെ ശിക്ഷ കിട്ടുന്നവരായിരിക്കും കുടുതല്‍ പാപം ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവുക...ഇതില്‍ രണ്ടിലും പെടാത്തവര്‍ ഭാഗ്യവാന്മാര്‍ ....

ഇശ്വരാ...ആ കുഞ്ഞു അന്വേഷിക്കുന്ന പിശാച് ഈ ലോകത്തുണ്ടാവാതിരിക്കട്ടെ...ആ കുട്ടിക്ക് മനസ്സിന് ശാന്തി കിട്ടട്ടെ...

memories f home!!

തെളിഞ്ഞ ആകാശം !!!
Pleasant sky!!!!



പെയ്യാന്‍ വെമ്പുന്ന മഴ...
Clouds of Rain!!



മഴ കാത്തിരിക്കും പക്ഷി
I am waiting for rain!!



തോരാത്ത മഴ........
We two!! I couldnt capture them together, they were enjoying rain more than anything else!!!



മണ്ണിന്റെ ഗന്ധം ....
The smell of rain and earth!!!


Remembering childhood!!!!



I would like to quote the lyrics of a beautiful song from the film "Oru abhibhaashakante case diary" composed by the great Raveendran maash.....

Mazha paithu maanam thelinja neram

Thodiyile thaimaavin chottil

Oru kochu kaatetu veena then maambazham

Orumichu pankitta kaalam

Orumichu pankitta baallya kaalam (mazha)

Palavattam pinneyum maavu poothu

Puzhayilaa pookkal veenozhuki poyee

Pakl varsha raathrithan mizhi thudachu

Piriyaatha nizhalu nee ennarinju

Piriyaatha nizhalu nee ennarinju (mazha)

Erivenalil ilam kaatu pole

Kulir velayil ilaveyilu pole

Ellaam marannenikkennumurangaan

Nee thannu manassinte thottil polum

Nee thannu manassinte thottil polum (mazha)

Show me the light..oh!! abode of wisdom

I never jot anything in my space regarding controversial things happening around , but I have gr8 admiration and respect to those who discuss them through their blogs..Recently, the Supreme court has also stated the importance of blogging and the legal loopholes...So I am scared to write any...

However, this piece of news agitated me a lot and I somehow think about the matter everyday since I heard the news..And hence this post...

Being a believer in oneness of God, being a product of a convent school, being a lover of Church, having been experienced the peace and divinity one can get before the altar and above all due to the previous acquaintances I had with nuns (sisters, mothers), I could not embrace the fact, may be not; that Sister Jesme brought before the whole world. 2 weeks ago, happened to see an interview with sister Jesme.. She says the whole system of Ecclesiastical architecture has become unbelievably corrupted. Hearing her words I could not bear the fact that finally the so called most safe place for desserted women ; the lap of Jesus also has become unsafe shelter..I have seen many sisters, they are real love..I still remember Late Sister X of our convent who used to come for our "remedial/Moral Science" periods. Her words were so much of a real inspiration to all, atleast for me that on a particular day of her hour, she had taken us to the apogee of DIVINITY ; I almost took the decision of becoming a nun and surrendering everything to GOD...

I remember the most honest prayers that I took till my 10th grade were those when I prayed before Jesus inside our convent..I remember the peace and calmness I could experience those days when I understood the power of GOD- infact all the GOD.

Those were all the consequences of the Ecclesiastical beauty...the profound transparency of cenobitism i found in the convent. I heard once some rowdy hosteller gal telling " There is nothing praiseworthy about the sisters there in the convent..You dayscholars never know..They refuse to give us chicken legs, but the kitchen staffs make sure that they will get them in their room". How nasty!!?? I never believed that..neither do believe now...

I searched in the net about this new controversy....I was surprised to collect a whole lot of other news similar to ABHAYA , .....Pls go through this post from tehelka

Now, inorder to gain more knowledge about this and to consummate my scattered thoughts and beliefs, I may have to read Sister Jesme's new book - "amen an autobiography of a nun"...Sister Jesme writes in her book ( from Times of India news dated 20 Feb 2009) she got her first rude shock when she was a Novitiate. ''At a retreat for novices, I noticed girls in my batch were unsettled about going to the confession chamber. I found that the priest there asked each girl if he could kiss them. I gathered courage and went in. He repeated the question. When I opposed, he quoted from the Bible which spoke of divine kisses,''

However, The Catholic Church in Kerala is silent on the book .

I wonder Where this world is heading to??? " All those beliefs and customs I had comprehended about the institution of nunnery, are they true?" Let it remain as such in my mind....

Kudos to ARR and Rasul Pookkutty!!!

This year is indeed a wonderful year for India!! 3 Oscars ..Gr888!!!

And this year's Oscar song is in Hindi!! WOOOW!!! ...JAI HO is the best original song..My personal opinion is that this is defenitely not ARR's best..I wish the people could hear ARR's Kollywood and Bollywood songs as well..They will love them all; may be more than JAI HO!!!!

Jai Ho ARR , Rasul and Gulzaar!!!!!
നന്മകള്‍ നേരുന്നു!!

How I wish to sing this song!!!

how I wish to sing this song of ARR!!!

Though I am very fond of ARR songs, I never used to hear them over and over again..Just 2 times or sometimes 3 or 4; not more than that. But this song took my heart away..Everytime I hear the song I am out of world and elevated to someother world of power, divinity and serenity!!!SOngs of ARR had created magic before, I agree.But this one is a special music never heard before! I was little late in discovering the song..But once I got it, I cannot live without it..The same type of obsession which happened to me before was for "Munbe Vaa " from The film Sillendroru Kaadhal...

The song I was talking about is from the film Udaya , starring Simran and Vijay. I have not seen the film, but honestly speaking the choreography to the particular song doesnt do justice. They have spoiled the whole mood of the song with the scenes. The dance steps itself were not matching the rhythm and there were too many repeating steps ..I never see the video, but hear the song with my eyes closed!! Of course credit goes to ARR, the gr888....But the singers were too good..Hariharanji and Sadhna Sargam..Hariharanji was just a river of honey!!!And those suttle and crispy nuances of Sadhna...I envied her the way she sung so beautifully!!!




How I wish to sing this song???!!!!!!onlycoz of my craving mind, I have attempted the first stanza..will dare not sing the rest coz I knw I cant... This is without the BGM. I have added some effects to my vocals..Pls hear and comment..If I get some positive feedbacks, I think I will go for a try to sing the full song....

udaya udaya.mp3

ഇവള്‍ ആരാണ്??

"കുന്കുമചെപ്പിലെ പൊടി തട്ടിമാറ്റി

പുറത്തു പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന കുന്കുമം
ചേലയുടെ അറ്റം കൊണ്ടു ഒപ്പിമാറ്റി

അവളാ ചെപ്പ് തുറന്നു...

അതില്‍ കുന്കുമം അല്ലാ.......

ഒരു കൂട്ടം ആളുകളുടെ രക്തം പുരണ്ട നിറം

അതില്‍ കുന്കുമത്തിന്റെ മണം അല്ലാ...
രക്തക്കറയുടെ ഒരിക്കലും മങ്ങാത്ത മണം"

ഈ കുന്കുമാചെപ്പും കൊണ്ടു നടന്നു എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ കരയുന്ന സ്ത്രീ എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ കടന്നു വരാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് കുറെ നാളുകള്‍ ആയി....

ഭാഗ്യം, പകല്‍സമയതല്ല എന്ന് തോന്നുന്നു ഞാന്‍ ഈ സ്വപ്നം കാണുന്നത്..

ഇതേ ഫ്രെയിം ഒരാള്‍ ഒരു ചലച്ചിത്രമായി പകര്തുകയാനെങ്ങില്‍

അയാള്‍ ചെന്നെതെണ്ടത് ചുവടെ ചേര്‍ക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളില്‍ ഒന്നില്‍....

NOV 26 2008

സ്ഥലം : മുംബൈ

വെടിവെയ്പ്പും ഗ്രനെട് ആക്രമണങ്ങളും 78 പേരെ കൊന്നു..

SEP 13 2008

സ്ഥലം: തലസ്ഥാനനഗരി

5 സ്ഫോടന പരമ്പര പ്രധാനപ്പെട്ട ഷോപ്പിങ്ങ് സ്ഥലങ്ങളില്‍ 21 പേര്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടു..

July 26, 2008:

സ്ഥലം: അഹമദാബാദ്

16 ചെറു ബോംബുകള്‍ 45 പേര്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടു..

July 25, 2008:

സ്ഥലം: ബാങ്ങലൊരു

ബോംബ് ആക്രമണത്തില്‍ 2 പേര്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ( ഇതൊരു ചെറിയ സംഖ്യ ആണെന്ന് തോന്നാം . ...)

May 13, 2008:

സ്ഥലം: ജൈപൂര്‍

7 ബോംബ് ആക്രമണങ്ങള്‍ 80 പേര്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടു....

2005, 2006, 2007..... ഈ കാലഖട്ടങ്ങളില്‍ സംഭവിച്ചത് മറന്നതല്ല...അത് ചേര്‍ക്കാന്‍ ലജ്ജ തോന്നുന്നു..

കാരണം ലോകത്തിലെ 2-ആമത്തെ "Most Unsafe Place" ആയി ഇന്ത്യയെ വാഴ്തപ്പെടുത്തിയ സാഹചര്യങ്ങള്‍...

ഞാനിതു എഴുതിയത് വൈകിയാനെങ്ങിലും ...എന്റെ മനസ്സു പറഞ്ഞു..

എന്റെ സ്വപ്നത്തിലെ സ്ത്രീ ഒരു പക്ഷെ , ഇവിടെയെവിടെയെങ്ങിലും ജീവിക്കുന്നുണ്ടാവാം..അവരെ കാണാന്‍ എനിക്ക് നിര്‍വാഹമില്ല..

കണ്ടാല്‍ സാന്ത്വനിപ്പിക്കാന്‍ എനിക്ക് വാക്കുകളില്ല..

എങ്ങിലും, ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു..

" ആ സ്ത്രീ ഇനിയും ജനിക്കാതിരിക്കട്ടെ!!!!!"

My precious wedding gift

Please follow this link if the video doesnt work. Due to security settings, It may sometimes work only in youtube.


http://in.youtube.com/watch?v=uveXgP4YqPs&feature=channel_page


This was the most precious gift that I got from my friends. A treasure which I cherish. The living evidence of my "live friendship". What u call corporate life is nothing serious but enjoyable and jovial all the time if u have friends everywhere. I miss them all.

more than words

very nice words and rhythmic rendition. love this song of extreme.

more than words- sometimes words are not enough to tell something and it is the same that somebody expects from you